۱۴۰۰ سه شنبه ۱۲ مرداد
برگزاری وبینار عاشقانه‌های یک بانوی نخبه دانشگاهی
برگزاری وبینار عاشقانه‌های یک بانوی نخبه دانشگاهی
به مناسبت سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س)
 
 
 
 
 
 
 
به مناسبت سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س) وبینار "عاشقانه‌های یک بانوی نخبه دانشگاهی" با حضور خانم دکتر نادیا مفتونی (استاد دانشگاه تهران) و حسین نوری (هنرمند) و با اجرای مجری کارشناس خانم دکتر ندا ملکی(مدرس دانشگاه وکارشناس مجری شبکه اول سیما جمهوری اسلامی ایران) توسط پژوهشکده زنان در تاریخ 21 تیر 1400 ساعت 17 برگزار شد.
هدف از این وبینار ارائه الگوی علمی و عملی موفق از یک خانواده ایرانی است. در این خانواده زن خانواده یک استاد توانمند، نخبه و فعال در عرصه ملی و بین المللی است و توانسته است با تدبیر و هوشمندی زندگی خانوادگی و زندگی علمی خود را به نحو عالی مدیریت کند و حاصل این تلاش‌ها یک خانواده است که عمیقا احساس خوشبختی دارند.
امروزه خانواده‌ها و خصوصا زن‌ها که در زندگی خانوادگی، به تعبیر فلاسفه محور، رکن اصلی تدبیر منزل هستند نیازمند آشنایی با الگوهای موفق در علم و عمل هستند. اینکه بتوان تجربه زیسته این افراد را به مخاطبان عرضه کرد مسئله بسیار مهمی است؛ چرا که می‌تواند از قالب‌های کلیشه ای و سخنرانی¬هایی که به وفور در دسترس افراد است ولی بسیاری از آن‌ها قابل اجرا در زندگی نیست، موثرتر باشد. با برگزاری چنین برنامه‌هایی می‌توانیم به اشاعه سبک زندگی سالم و موفق در رده‌های سنی مختلف چه جوانانی که در آستانه ازدواج و چه افرادی که متأهل هستند و نیازمندند از تجربه زیسته افراد موفق استفاده کنند، کمک نماییم؛ خصوصا زنان که نقش‌های بی بدیلی در ابعاد مختلف دارند.
ارائه مدلی از سبک زندگی ایرانی اسلامی که همواره دغدغه سازمان¬ها، ارگان¬ها و نهادهای بسیاری بوده را در این زندگی به سادگی و به وضوح می توان دید.

در ابتدای این برنامه، مجری به معرفی اجمالی این دو میهمان ارجمند پرداخت.
از آنجا که به علت محدودیت زمان برنامه دو میهمان به طور کامل معرفی نشدند، ذیلا این زوج موفق به طور کامل معرفی خواهند شد سپس در ادامه گزارش محتوای این برنامه خواهد آمد.

معرفی نادیا مفتونی
نادیا مفتونی (زاده 24 دی 1344 در تهران، ایران)، نمایش‌نامه‌نویس، نقاش، پژوهشگر فلسفه و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران است. او با رتبه دانشیار به تدریس در دانشکده الهیات و معارف اسلامی می‌پردازد. شهرت وی در زمینه علمی به دلیل احیای فلسفه هنر فارابی، تبیین فلسفه علم حکمای مسلمان و استخراج مباحثی جدید از حکمت اشراق شهاب الدین سهروردی است. وی به عنوان پژوهشگر پیشکسوت (Senior Research Scholar) در دانشکده حقوق دانشگاه ییل (Yale) فعالیت دارد. او همچنین به دلیل ازدواج با حسین نوری پس از جانبازی و معلولیت وی به عنوان شخصیتی شاخص مورد توجه رسانه‌ها و مردم ایران بوده‌است.
تولد و جوانی
نادیا مفتونی در سال 1344 در تهران به دنیا آمد. پدر و مادرش در محله دردشت نارمک، خیابان مهر ساکن بودند. او از نخستین تحصیل‌کردگان دبیرستان استعدادهای درخشان تهران (سمپاد) بود وی در سال 62 در کنکور شرکت کرده و با کسب رتبه 24 در رشته فیزیک کاربردی دانشگاه صنعتی شریف قبول می‌شود.
ازدواج و زندگی با حسین نوری
مفتونی هنگام تحصیل در دانشگاه صنعتی شریف در نمایشنامه‌نویسی هم دستی داشت و در کارهای فرهنگی دانشگاه فعالیت می‌کرد. روزی یکی از دوستانش به او می‌گوید که از طرف جهاد دانشگاهی فردی به دانشگاه آمده که در کارهای هنری بویژه نمایشنامه‌نویسی استاد است و اگر می‌خواهی می‌توانی نمایشنامه‌ات را برای کسب نظر به او بدهی. با شنیدن این خبر مفتونی نمایشنامه را پیش آن استاد می‌برد. این استاد کسی نبود جز حسین نوری که در آن زمان بر روی ویلچر می‌نشست. بعد از این جلسه این دو نفر در جلسه دیگری همدیگر را می‌بینند و مفتونی، طبق گفته خودش، عاشق او شده و برخلاف روال معمول، او از نوری خواستگاری می‌کند و بعد از مدتی در سال 63 با وجود مخالفت اطرافیان به عقد هم درمی‌آیند مفتونی بعد از ازدواج، درسش را در دانشگاه صنعتی شریف رها کرده و به همراه نوری راهی محل سکونت او در تربت جام می‌شود. آنها مدت هفت سال در تربت جام زندگی می‌کنند. در آن سال‌ها دو فرزندشان یعنی ابوالفضل و محمود به دنیا می‌آیند. نادیا مفتونی هم نقاش است و نقاشی را پس از ازدواج از همسر خود آموخته‌است او در همان سال‌ها نمایشنامه‌ای را تحت عنوان مار زنگی می‌نویسد که نوری آن را کارگردانی کرده و به صحنه می‌برد. این نمایشنامه در همان زمان در جشنواره 17 شهریور اثر برگزیده شد. همچنین آنها در تولید برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، کارهای مختلفی را در آنجا انجام می‌دهند.
شعر خواستگاری
هفدهم اسفندماه 1393 در جلسه‌ای با حضور محمدعلی معلم دامغانی، نوری ماجرایی را از رد و بدل شدن یک شعر میان خود و مفتونی، همسر آینده‌اش در سال 63 تعریف کرد: «زمانی که همسر بنده از من خواستگاری کرد، من سجده شکر به جا آوردم، با این حال پیش خود گفتم که تو چه حقی داری این دختر نمونه دانشگاه شریف با این حسن و جمال را اذیت و درگیر مشکلات خود کنی؟ مانده بودم چه بگویم که چند مصرع شعر گفتم و از ایشان خواستم که آن را کامل کنند و ایشان هم فی البداهه به بهترین نحو آن را کامل کردند.» نوری در این جلسه این اشعار را قرائت کرد و همسرش نیز مصرع دوم آن را خواند و اشک شوق از دیدگان حضار و همین‌طور استاد معلم دامغانی روان شد.
نوری: زورق مضروب جسمم بسته جان شما\ مفتونی: بادبان جان من برپا به ایمان شما\ نوری: همسفر با من چرایید اندرین دریای درد؟ \ مفتونی: درد شعر عاشقان و عشق درمان شما\ نوری: صد بلا باشد در این ره باز تردیدی کنید… \ مفتونی: کربلا مَهرم بود، هستم به پیمان شما (اشاره به مَهریه مفتونی که یک مُهر کربلا است)\ نوری: گر برد موج فنا بی‌رحم در گردابتان؟... \ مفتونی: در فنای فی‌الله‌ام دامانِ رحمان شما\ نوری: چون هنرمندم شریکم گشته‌ای در این مسیر؟ \ مفتونی: از میان صد هنر احسن به ایمان شما\ نوری: از کجا دانید خواهان چه هستم در نهان؟ \ مفتونی: آنکه گوید راز من گوید ز پنهان شما.
تفسیر از ازدواج با نوری
مفتونی درباره تصمیم ازدواج با نوری بیان داشته که این انتخاب را نوعی ایثار نمی‌بیند: "انسان وقتی می‌خواهد ایثار کند مثل این است که می‌خواهد کار مشکل و طاقت‌فرسایی را انجام دهد. من برای این می‌گویم ایثار نکرده‌ام که مرارت و سختی حس نکرده‌ام. الان هم مشکلی احساس نمی‌کنم. من از چیزی نگذشته‌ام. به همین دلیل کاری که من کردم ایثار نبود، مثل هر وصلت دیگری؛ فقط جذب شخصیت آقای نوری شدم. دیگر اینکه کسی که ایثار می‌کند در دلش از خدا توقع اجر دارد ولی من توقع هیچ اجری ندارم چون فشاری را تحمل نمی‌کنم. زندگی روزمره ما اینقدر مستحکم و خوب است که هیچ چیز آن را برهم نمی‌زند. حتی دوستان به ما مراجعه می‌کنند تا مشکلاتشان را حل کنیم. آیا خوشبخت‌تر از این کسی هست؟
تحصیلات حوزوی
مفتونی پس از هفت سال، همراه همسرش به مشهد نقل مکان کرده و چند سال هم در آنجا زندگی می‌کند. او در این مدت سطح یک و دو حوزه را در مدرسه جامع‌الرضویه به پایان می‌برد. این مدرسه فقط تا همین سطح، امکان ادامه تحصیل می‌داد استاد مفتونی در آنجا حجت‌الاسلام علی سائلی، مؤسس همین حوزه، بود که در حال حاضر عضو هیئت علمی جامعةالمصطفی و ساکن قم است.
تحصیل و تدریس در دانشگاه
مفتونی به اصرار همسرش در کنکور سراسری سال 78 شرکت می‌کند و در دانشگاه فردوسی مشهد در رشته فلسفه قبول می‌شود. این ایام مصادف است با زمانی که مشکلات تنفسی نوری در مشهد به سطحی آزاردهنده رسیده و از آنجا که هر وقت به تهران می‌آمدند حال نوری خوب می‌شد، بنابراین به تهران نقل مکان می‌کنند و آب و هوای تهران در کنار سایر ویژگی‌ها و امکانات این شهر به نوری می‌سازد. در نتیجه مفتونی تحصیل خود را به دانشکده الهیات دانشگاه تهران انتقال می‌دهد. مفتونی از دانشجویان ممتاز دانشگاه تهران بود و در مدت سه سال دوره کارشناسی، در مدت یک سال دوره کارشناسی ارشد و در مدت سه سال هم دوره دکتری تخصصی را به پایان برده‌است. او اکنون عضو هیئت علمی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران است.
آثار
برخی از آثار دکتر مفتونی از این قرار است:
کتاب:
• نمایشنامه مار زندگی (با نام مستعار زهرا نوری) (نشر مدرسه، 1379)
• فارابی: خیال و خلاقیت هنری (سوره مهر، 1389)
• اخلاق هنر از نگاه فارابی (بنیاد سینمایی فارابی، 1391)
• پژوهش در آینه اخلاق (خانه کتاب، 1391)
• پژوهشی در فلسفه علم دانشمندان مسلمان (سروش، 139)
• نگاره های اشراقی (وایا، 1394)
• منطق اصول و کاربردها (هوزان، 1397)
• فارابی و فلسفه هنر دینی (سروش، 1393)
• فارابی و مفهوم‌سازی هنر دینی (سوره مهر، 1393)
اصطلاح‌شناسی
دکتر مفتونی اصطلاحاتی را برای تبیین مباحث علمی خود ابداع کرده‌است که به برخی از آنها اشاره می‌شود.
دراموسوفی (Dramosophy)[
مفتونی در یکی از کتاب‌های خود اشاره می‌کند: "برای تحلیل فلسفی، عرفانی و اخلاقی درام و متن نمایشی، اصطلاح دراموسوفی را به قرینه فیلوسوفی (فلسفه) پیشنهاد می‌کنم. این اصطلاح را جایی نیافتم، اما اصطلاح دراماسوفی را دیده‌ام که به‌طور اساسی در معانی دیگری به کار می‌رود.
هنر-دانش‌مند (Scientartist)[
مفتونی در مقاله «رابطه تفکر و تخیل؛ موردپژوهی قصه غربت غربی» گفته‌است: "فیلسوف و دانشمندی را که قادر باشد علوم و معارف را به زبان تخیل و تمثیل ارائه کند، هنر-دانشمند می‌نامیم و معادل انگلیسی Scientartist را برای آن پیشنهاد می‌کنیم.
همه‌عاشق‌انگاری (Panamatorism)[
مفتونی در مقاله «بررسی تطبیقی همه‌عاشق‌انگاری نزد ابن سینا و شیخ اشراق» آورده‌است: «یکی از مسائل تأمل‌برانگیز پیرامون عشق، سریان عاشقی در همه موجودات هستی است که آن را همه‌عاشق‌انگاری می‌نامیم» و در پاورقی ذکر می‌کند: «نگارنده Panamatorism را به عنوان معادل انگلیسی همه‌عاشق‌انگاری پیشنهاد می‌کند. Amator واژه لاتین به معنای عاشق است.
در نظر دیگران
• نیکولاس رشر فیلسوف برجسته آلمانی-آمریکایی طی رویدادی پژوهش‌های مفتونی پیرامون فارابی را بسیار جالب توجه دانست و در تقدیر از این تلاش‌ها گفت: «بعد از پایان کرونا و بازگشایی محل کارم، نسخه‌ای از کتابم کتاب‌شناسی فارابی را به شما اهدا خواهم کرد.
• دیمیتری گوتاس استاد فلسفه و مطالعات اسلامی دانشگاه ییل و پژوهشگر برجسته ابن سینا دقت نظر مفتونی در بررسی دامنه تفکر سینوی در سهروردی را ستودنی دانسته و از جمله در واکنش به اثبات اینکه سهروردی در تمامی رساله‌های رمزی‌اش به جای نظریه صدور اشراقی خود از نظریه صدور ابن سینا بهره می‌برد، احاطه مفتونی به آثار و آرای شیخ اشراق را جالب، آموزنده و روشنگر توصیف کرده است.
• بروس اَکِرمن استاد برجسته در زمینه حقوق اساسی تلاش‌های پژوهشی دقیق مفتونی را شایسته تقدیر دانسته و از تکمله‌های مفتونی بر کتاب قانون‌های اساسی انقلابی استفاده به عمل آورده است.
• دادلی اندرو مؤلف و استاد برجسته ادبیات تطبیقی و نیز مطالعات سینمایی، پژوهش‌های مفتونی درباره رویکرد نوافلاطونی فارابی به هنر و پیاده کردن آن در تحلیل هنرهای امروزی از جمله سینما را «بسیار کاربردی» برشمرده و آن را درخور تأمل دانسته است.
• راب ماس، فیلمساز و استاد گروه هنر، فیلم و مطالعات بصری دانشگاه هاروارد نگاه مفتونی در بازخوانی تاریخ و فلسفه ایران و استخراج متُدهای تحلیل هنری بر مبنای آن را مورد قدردانی قرار داده و اظهار داشته که مفتونی این تحلیل‌ها را به شکلی بسیار گیرا مطرح می‌کند.

معرفی حسین نوری
غلامحسین نوری مشهور به حسین نوری متولد سال 1333 در مشهد است. او خود می‌گوید: «من در بالاخیابان مشهد به دنیا آمدم. در آن سال‌ها مشهد چهار خیابان اصلی داشت یکی بالاخیابان بود که به حرم و بست بالا منتهی می‌شد دوم ته خیابان، سوم خیابان طبرسی که آن‌هم به حرم می‌رسید و چهارم هم خیابان تهران. من درست زمانی که اذان ظهر پخش می‌شد در دهم تیر هزار و سیصد و سی و سه متولد شدم؛ درست زمانی که‌الله اکبر مؤذن بلند شد من به دنیا آمدم.» نوری در سه سالگی پدر خود را از دست داد و مادرش با زحمات فراوان او را بزرگ کرد. نوری چهارده سال نخست زندگی خود را در مشهد سپری کرد.

جوانی و شکنجه
نوری از دوره ابتدایی علاقه خود نسبت به نقاشی را یافته و در این زمینه به صورت حرفه‌ای مشغول به کار می‌شود. او نقاشی را نزد هاشم ظریف تبریزیان از نگارگران آستان قدس رضوی و عباس دینده فرد فرا می‌گیرد.[2] نوری برای ادامه تحصیلات مقطع متوسطه به تهران می‌آید و در آموزشگاه فنی حرفه‌ای که بعداً به هنرستان صنعتی فرح تغییر نام پیدا کرد مشغول تحصیل می‌شود. در همین زمان یعنی سال 51 نمایشنامه‌ای با مضمون حقوق بشر و نقض آن در ایران می‌نویسند که بلافاصله بعد از اجرای این نمایش توسط ساواک دستگیرشده و در اثر شکنجه‌هایی که به او وارد می‌شود، از ناحیه حنجره، دو دست و دو پا دچار معلولیت می‌شود. او تحت نظارت ساواک دو سال را در تهران به بستری بودن در بیمارستان می‌گذراند و نهایتاً در سال 53 به تربت جام که مادرش در آن‌جا به پرستاری مشغول بود و از مشهد منتقل شده بود می‌رود. در این دوران با وجود آنکه نوری دیگر نمی‌توانست از دست‌هایش استفاده کند، نقاشی با دهان را آغاز می‌کند
نگاه به معلولیت
مجید سرسنگی در مصاحبه‌ای که به مناسبت اجرای نمایش دلدار با حسین نوری انجام داده درباره نگاه وی به معلولیت ذکر می‌کند: «خوش ندارد از معلولیتش سخن به میان آید. راستش من نیز رغبتی نمی‌کنم. اینکه بدنش روزی آماج بلای طاغیان بوده، بهتر که بماند در نهانخانه دل، اصلاً بگویی که او معلول است خطا کرده‌ای، او را بیشتر علت می‌بینی تا چیز دیگر.

ازدواج و خانواده
حسین نوری نخستین بار در سال 1362 همسر آینده‌اش نادیا مفتونی را ملاقات می‌کند. نادیا مفتونی متولد سال چهل و چهار تهران است. پدر و مادرش در محله دردشت نارمک، خیابان مهر ساکن بودند. او که از نخستین تحصیل‌کردگان دبیرستان استعدادهای درخشان تهران (سمپاد) بود و در سال 62 در کنکور شرکت کرده و با کسب رتبه 24 در رشته فیزیک کاربردی دانشگاه صنعتی شریف قبول می‌شود. مفتونی همان سال‌ها در نمایشنامه‌نویسی هم دستی داشت و در کارهای فرهنگی دانشگاه فعالیت می‌کرد. روزی یکی از دوستانش به او می‌گوید که از طرف جهاد دانشگاهی فردی به دانشگاه آمده که در کارهای هنری به ویژه نمایشنامه‌نویسی استاد است و اگر می‌خواهی می‌توانی نمایشنامه‌ات را برای کسب نظر به او بدهی. با شنیدن این خبر مفتونی نمایشنامه را پیش آن استاد می‌برد. این استاد کسی نبود جز حسین نوری. بعد از این جلسه این دو نفر در جلسه دیگری همدیگر را می‌بینند و مفتونی، طبق گفته خودش، عاشق او شده و برخلاف روال معمول، او از نوری خواستگاری می‌کند و بعد از مدتی در سال 63 با وجود مخالفت اطرافیان به عقد هم در می‌آیند.[3] مفتونی بعد از ازدواج، درسش را در دانشگاه صنعتی شریف رها کرده و به همراه نوری راهی محل سکونت او در تربت جام می‌شود. آن‌ها مدت هفت سال در تربت جام زندگی می‌کنند. در آن سال‌ها دو فرزندشان یعنی ابوالفضل و محمود به دنیا می‌آیند و همچنین دو برادر نوری به نام‌های محمود و احمد هم در جنگ ایران و عراق کشته می‌شوند نادیا مفتونی هم نقاش است و نقاشی را پس از ازدواج از همسر خود آموخته‌است.
شعر خواستگاری
هفدهم اسفندماه 1393 در جلسه‌ای با حضور محمدعلی معلم دامغانی، نوری ماجرایی را از رد و بدل شدن یک شعر میان خود و همسر آینده‌اش در سال 63 تعریف کرد: «زمانی که همسر بنده از من خواستگاری کرد، من سجده شکر به جا آوردم، با این حال پیش خود گفتم که تو چه حقی داری این دختر نمونه دانشگاه شریف با این حسن و جمال را اذیت و درگیر مشکلات خود کنی؟ مانده بودم چه بگویم که چند مصرع شعر گفتم و از ایشان خواستم که آن را کامل کنند و ایشان هم فی البداهه به بهترین نحو آن را کامل کردند.» نوری در این جلسه این اشعار را قرائت کرد و همسرش نیز مصرع دوم آن را خواند و اشک شوق از دیدگان حضار و همین‌طور استاد معلم دامغانی روان شد. در سطور بالا به این اشعار اشاره شد.

تفسیر مفتونی از ازدواج با نوری
مفتونی درباره تصمیم ازدواج با نوری بیان داشته که این انتخاب را نوعی ایثار نمی‌بیند: "انسان وقتی می‌خواهد ایثار کند مثل این است که می‌خواهد کار مشکل و طاقت‌فرسایی را انجام دهد. من برای این می‌گویم ایثار نکرده‌ام که مرارت و سختی حس نکرده‌ام. الان هم مشکلی احساس نمی‌کنم. من از چیزی نگذشته‌ام. به همین دلیل کاری که من کردم ایثار نبود، مثل هر وصلت دیگری؛ فقط جذب شخصیت آقای نوری شدم. دیگر اینکه کسی که ایثار می‌کند در دلش از خدا توقع اجر دارد ولی من توقع هیچ اجری ندارم چون فشاری را تحمل نمی‌کنم. زندگی روزمره ما اینقدر مستحکم و خوب است که هیچ چیز آن را برهم نمی‌زند. حتی دوستان به ما مراجعه می‌کنند تا مشکلاتشان را حل کنیم. آیا خوشبخت‌تر از این کسی هست؟"

حسین نوری، هنرمندان پیشکسوت
حسین نوری پس از انقلاب دوباره به هنرهای نمایشی روی آورد. در سال‌های 60، نمایش‌های «ایستگاه برزخ»، «لذت دیوانگی»، «شاهدان محراب»، «راهیان عشق» و «خرقه ارغوانی» را نوشت و به روی صحنه برد. در جشنواره سراسری تئاتر سوره سال 69، نمایش «همراه» او ممتاز شناخته شد و در جشنواره سراسری فجر 70 نیز، اثر دیگرش «دلدار» بهترین کار متناسب با فرهنگ اسلامی شناخته شد. در جشنواره فجر 72 هم، نمایش «شهود» او برگزیده شد. «شیدایی»، «سودایی»، «سائر»، «سیرک» و «فستیوال آخر» از دیگر نمایشنامه‌هایی است که حسین نوری آن‌ها را نوشته و به روی صحنه برده‌است.

برجستگی نگاه فلسفی
در سال 1374 و پس از اجرای نمایش «شهود» ، منتقد روزنامه رسالت در گفتگو با نوری طرح می‌کند: «عده‌ای بر این اعتقادند که کارهای شما پیش از اینکه نمایش باشد، یک تریبون و بلندگوی فلسفی است.» نوری در همین مصاحبه می‌گوید: «به کار گرفتن مفاهیم فلسفی در کار تئاتر بسیار دشوار است، چرا که در تئاتر، تماشاگران خاص و عام با تیپ‌ها و دیدگاه‌های مختلف حضور پیدا می‌کنند و نمایش باید آن‌ها را نگه دارد. نمایش «شهود» مایه‌های روانکاوانه، مفاهیم ترس و پشیمانی، شهوت، مرگ عزیزان، جدایی روح از بدن، جنگ، توجیه کردن گناه، جبر و اختیار را مطرح می‌کند و با طرح این مطالبِ گاه فلسفی، ما سخت به فکر ارتباط با تماشاگر بودیم. خوشبختانه قشرها مختلف از دانش‌آموز تا استاد دانشگاه و افراد مسن این نمایش را دیدند و تا آخر اجرا آن را تحمل کردند و سخت متأثر شدند.

خرقه ارغوانی
خرقه ارغوانی در جشنواره تئاتر فجر سال 62 جایزه بهترین نمایش‌نامه را از آن خود کرد. در سال‌های بعد، این اثر توسط گروه‌های متعددی اجرا شد. حسین مسافر آستانه، دبیر دو دوره جشنواره تئاتر فجر، به تأثیر این نمایشنامه در بین رزمندگان ایرانی در جنگ ایران و عراق اشاره کرده و طرح می‌کند که خرقه ارغوانی جزو معدود آثار جدی بوده که در جبهه‌ها اجرا می‌شده‌است: «می‌توانم به خرقه ارغوانی نوشته حسین نوری اشاره کنم که در بسیاری از مناطق عملیاتی اجرا شد. کارگردان‌های زیادی آن را کار کردند. … خرقه ارغوانی نگاهی عرفانی فلسفی داشت نسبت به شخصیت انسان.»
کارگردان یکی از گروه‌هایی که نمایش خرقه ارغوانی را در زمان جنگ در مناطق مختلفی از جبهه اجرا کرده نیز نقل کرده است که «پای ثابت اجرای تئاتر ما در جبهه مهدی زین‌الدین بود که با چارپایه همیشگی‌اش گوشه‌ای می‌نشست و با دقت تئاتر را تماشا می‌کرد. حتی یک روز به من گفت: ناراحت نباشید، اگر شما رزمنده نیستید کاری که انجام می‌دهید تأثیرش از بارها رزم و نبرد بیشتر است.

اجرا در مجلس شورای اسلامی
از مطلبی که با عنوان «استقبال وزیر ارشاد از نمایش دلدار» در روزنامه رسالت در سال 1372 چاپ شده و اینکه در دیگر منابع اشاره‌ای به رویدادی مشابه نشده برمی‌آید که نمایش «دلدار» تنها اثری است که تاکنون در یکی از ساختمان‌های مجلس شورای اسلامی و برای نمایندگان و رئیس مجلس اجرا شده‌است: «این نمایش … چندی پیش در مجلس شورای اسلامی نیز اجرا شد و مورد استقبال رئیس و نمایندگان مجلس قرار گرفت.

سینما و تلویزیون
نوری فیلم‌های مستند و تله‌تئاترهای متعددی را کارگردانی کرده‌است. او تعدادی از نمایشنامه‌های خود از جمله «سیرک»، «سائر»، «فستیوال آخر»، «شهود» و «دلدار» را در قالب تله‌تئاتر جلوی دوربین تلویزیون کارگردانی کرده‌است. وی از بازنویسان سناریوی سریال تلویزیونی مریم مقدس به کارگردانی شهریار بحرانی بوده‌است. او مشغول کارگردانی فیلمی سینمایی با محوریت شخصیت خودش است که پس از «پریشان‌خاطر» دومین اثر سینمایی وی محسوب می‌شود.

فیلم سینمایی پریشان‌خاطر
«پریشان‌خاطر» اولین اثر سینمایی حسین نوری در مقام نویسنده و کارگردان بود که روایتی مستند از زندگی او در مقام یک نقاش را روایت می‌کرد. این فیلم با هزینه پانصد میلیون تومان در کشورهای مختلفی تصویربرداری شده بود. در حالی که تولید فیلم در مراحل پایانی بود با سرقتی که از دفتر کار حسین نوری صورت گرفت کیس کامپیوتر حاوی فیلم و هاردهای حاوی راش‌های آن از دست رفت و تنها اثر موجود از آن تیزری است که پیش‌تر در رسانه‌ها پخش شده بود. تلاش‌ها برای یافتن سارقان نتیجه‌ای در بر نداشت.

نحوه کارگردانی
خبرنگار جام جم مشاهده خود از شیوه کارگردانی نوری با وجود شرایط جسمی‌اش را این‌گونه وصف می‌کند: «بعد از چند بار تمرین، آقای نوری بازیگرها را با علامت دست دعوت به مشورت می‌کند و آن‌ها دور او جمع می‌شوند. با صدای آرام به آن‌ها تذکر می‌دهد. … بازیگران درباره نحوه بازی با آقای نوری مشورت می‌کنند. به نظر نوری هنگام اجرا دوربین فینال باید بسته صورت را داشته باشد. … نوری به بازیگرانش تذکر می‌دهد از میمیک صورت بهتر استفاده کنند و آن را قشنگ‌تر القا کنند. … بالاخره دربرداشت ششم یا هفتم، پلان قبول می‌شود. از اتاق فرمان، این سکانس از اول تا آخر در مانیتور بزرگی که در استودیو کنار کارگردان واقع شده‌است نمایش داده می‌شود و نوری و عوامل و خود بازیگران چشم بر صحنه مانیتور دوخته‌اند تا اگر اشکالی در تصویربرداری و بازی بازیگران وجود دارد، پیش از رفتن به قسمت چهارم تله‌تئاتر رفع شود و از آقای نوری کسب تکلیف کنند که کدام قسمت را دوباره باید اجرا کنند. در حالی که بشدت خسته بودیم و عوامل، برای برداشت مجدد خود را آماده می‌کردند، به اتفاق عکاس روزنامه با خانم و آقای نوری و عوامل خداحافظی کردیم و از استودیو خارج شدیم. … در حالی که با خود اندیشدیم این مرد بزرگ، چقدر با همت و با اراده است و با وجود ناتوانی جسمی، پشتکار و وسواس عجیبی در کارش نشان می‌دهد. از دید او تا برداشتی کامل و زیبا ارائه نشود، باید بارها و بارها تکرار اتفاق بیفتد.
سال نام فیلم سمت قالب
1394 هم مسیر نویسنده، کارگردان، بازیگر داستانی کوتاه
1393 پریشان خاطر نویسنده، کارگردان، بازیگر سینمایی
1381 دلدار نویسنده، کارگردان تله تئاتر
1381 شهود نویسنده، کارگردان تله تئاتر
1381 سیرک نویسنده، کارگردان تله تئاتر
1381 سائر نویسنده، کارگردان تله تئاتر
1381 فستیوال آخر نویسنده، کارگردان تله تئاتر
1380 تب طبیعت نویسنده، کارگردان مستند
1379 مریم مقدس
بازنویسی فیلم‌نامه سریال و سینمایی
1377 شاهدان شام نویسنده، کارگردان مستند
1376 همراه نویسنده، کارگردان داستانی نیمه بلند
1375 مردی شبیه باران
با تشکر از سینمایی
1374 دلدار نویسنده، کارگردان داستانی نیمه بلند
مستندهای سوریه
حسین نوری در سال 1376 و در زمان ریاست جمهوری حافظ اسد مجموعه مستندی را از برخی اماکن تاریخی دمشق که برای شیعیان به دلیل ماجراهای پس از عاشورا جنبه مذهبی دارد تهیه و کارگردانی کرد. تصویربرداری این مستند را همسر او مفتونی بر عهده داشت. در آن زمان ضبط تصویر در منطقه زینبیه ممنوع بود و نوری و همسرش با دشواری توانستند تصاویر زیادی جمع کنند که حاصل آن به صورت 210 دقیقه برنامه مستند درآمد. علی‌رغم گذشت چندین سال و رایج شدن تصویربرداری در زینبیه و سپرده شدن تولیت آن مکان به ایرانی‌ها، هنوز مستندی به جامعیت «شاهدان شام» و «شبی در شام» از مناطق زیارتی دمشق تولید نشده‌است.
نقاشی
حسین نوری تاکنون سبک‌های مختلفی را در نقاشی آزموده‌است ولی ترسیم فضاهای ملکوتی در قالب رنگ‌هایی شاعرانه و شاد در آثار وی نمود بیشتری دارد و پروانه نیز از جمله عناصر برجسته نقاشیهای او است.
سبک نقاشی بازتاب
در سال 1383 حسین نوری نمایشگاهی از آثار نقاشی خود در پاریس دایر کرد و به ارائه سبک ابداعی خود پرداخت نقاشی در این سبک بر مبنای تصمیم هنرمند جهت خلق طرحی مشخص از طریق یک فرایند بداهه ایجاد می‌شود. نتیجه ترکیبی است از بداهه‌سازی و طراحی حساب شده. نوری در توضیح می‌گوید: «ابتدا روی یک تابلو رنگ‌آمیزی می‌کنم … بعد تابلوی دیگری را که کاملاً سفید و خالی از رنگ‌آمیزی است روی آن می‌گذارم تا از تابلوی رنگ‌آمیزی شده، رنگ بگیرد. بعد تابلویی را که رنگ نداشت برمی‌دارم و طبیعی است که به خود رنگ گرفته باشد. بعد از این، دو تابلو را کنار هم می‌گذارم که نقش واحدی را می‌سازند. گاهی این دو تابلو کاملاً یکدیگر را کامل می‌کنند و گاهی هم نیاز به کمی کار است تا آنچه از کنارهم‌گذاشتن دو تابلو شکل می‌گیرد معنا و مفهوم مورد نظر را داشته باشد. … برای این سبک، نام «بازتاب» را انتخاب کرده‌ام.»[29] نوری می‌گوید فلسفه‌ای برای این نام دارد و توضیح می‌دهد که به اعتقاد او «هنر بازتاب ظاهر و باطن است و ظاهر و باطن بازتاب اول و آخر، و هستی چیزی نیست جز اول و آخر و ظاهر و باطن. … آثار من هم بازتابی از هستی است.» نوری در نزدیک به چهل سال بیش از صد نمایشگاه انفرادی از آثار نقاشی خود در شهرهای مختلف ایران و در پایتخت‌هایی همچون پاریس، پکن، برلین، الجزیره، بیروت و وین برگزار نموده‌است.

اقدامات سیاسی
حسین نوری جدا از مسئله شکنجه‌اش در جوانی که به دلیل مواضع سیاسی او در اثری هنری بود در مورد برخی رویدادهای سیاسی در سطح جهانی نیز واکنش‌هایی هنری بروز داده‌است.
واکنش به کاریکاتورهای دانمارکی
بیست و چهارم بهمن 1384 حسین نوری در واکنشی متفاوت نسبت به چاپ مجدد کاریکاتورهای کورت وسترگارد در نشریات اروپایی، روبروی سفارت دانمارک در تهران رفت و یکی از تابلوهایش با عنوان «مریم مقدس» را که شمایلی زیبا از مریم عذرا ارائه می‌داد رونمایی کرد و به تکمیل آن پرداخت. این اقدام نوری بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های داخلی و جهانی داشت. فردای آن روز تصویر صفحه اول سه روزنامه جام جم، تهران تایمز و سرمایه را به خود اختصاص داد و شبکه‌های جهانی من جمله سی ان اناین خبر را بازتاب دادند. این اقدام نوری به عنوان نمونه‌ای از ابراز صلح‌آمیز اعتراض، در جامعه ایرانی مورد توجه قرار گرفت. چند سال بعد تصویری از تابلوی «مریم مقدس» نوری در لبنان به نمایش درآمد و فادی عبود، وزیر گردشگری ایده نصب آن در فرودگاه بین‌المللی بیروت را مطرح کرد.
تابلوهای هیروشیما و ناگازاکی
مرداد سال 1389 علی‌اصغر سلطانیه نماینده وقت جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مراسم یادبود قربانیان بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی در وین دو تابلوی «هیروشیما» و «ناگازاکی» اثر حسین نوری را در معرض دید نمایندگان کشورهای جهان گذاشت. سلطانیه بیان کرده‌است که: «در این مراسم بنده به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران دو تابلوی نقاشی‌شده توسط یکی از هنرمندان جانباز جمهوری اسلامی ایران را که نمادی از ابعاد استفاده غیرصلح‌آمیز و ضدانسانی برنامه‌های هسته‌ای بود به رسم یادبود به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و سازمان جامع منع آزمایش‌های هسته‌ای که مقر هر دو در وین پایتخت اتریش واقع است، اهدا کردم.
واکنش به رویداد شارلی ابدو
پس از رویداد تیراندازی در نشریه شارلی ابدوحسین نوری دیدگاه خود را در قالب یک ویدئوی هنری به زبان انگلیسی بیان کرد که این ویدئو در فضای مجازی در سطح گسترده انتشار یافت
کناره‌گیری از جشنواره فیلم بحرینی
در مردادماه 1394 یکی از فیلم‌های حسین نوری با عنوان «هم‌مسیر» که از طریق برخی واسطه‌های سینمایی به جشنواره فیلم «اصوات» رسیده بود در این جشنواره که هرساله شهریور ماه در منامه برگزار می‌شود پذیرفته شد. نوری با اطلاع از حضور وزارت اطلاع‌رسانی بحرین (هیئة شؤون الإعلام) در میان حامیان رسانه‌ای جشنواره طی نامه‌ای خطاب به مدیر جشنواره، فیلمش را از آن رویداد سینمایی خارج کرد. در نامه او آمده‌است: «با توجه به اطلاع یافتن از حامیان جشنواره که یکی از آن‌ها وزارت اطلاع‌رسانی بحرین است، من به عنوان نویسنده و کارگردان فیلم «هم‌مسیر»، مسیر آن وزارت را با مسیر مردم مظلوم بحرین یکی نمی‌دانم. اینجانب برای تلاش‌های صادقانه خواهران و برادران هنرمندم در بحرین احترام قائلم؛ با این حال در اعتراض به نقش وزارت اطلاع‌رسانی در وارونه جلوه دادن جایگاه ظالم و مظلوم، فیلم خود را از آن جشنواره خارج می‌کنم.
کتاب‌ها
• سه نمایشنامه نوری با نام‌های «دلدار»، «شهود» و «فستیوال آخر» در کتابی به نام «فستیوال آخر» توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده‌است.
• عمده نمایشنامه‌های شاخص حسین نوری در کتابی با عنوان «شیوه شیدایی» به چاپ رسیده‌است.
جوایز و افتخارات
• در جشنواره تئاتر فجر سال 1362 جایزه اول نویسندگی برای نمایش «خرقه ارغوانی» به حسین نوری تعلق گرفت.
• در جشنواره تئاتر فجر سال 70 نمایش «دلدار» نوری جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد
• زمستان 1374 در چهاردهمین جشنواره تئاتر فجر نمایش «شهود» برنده جایزه نویسندگی ویژه ارزشهای مضمونی شد و نیز جایزه کارگردانی را اخذ کرد.
• در خرداد 1380 رتبه اول نویسندگی هشتمین جشنواره سراسری تئاتر دفاع مقدس با نمایش «همراه» به حسین نوری رسید.
• حسین نوری در خرداد 1381 با نمایش «سائر» به عنوان نویسنده رتبه اول نهمین جشنواره سراسری تئاتر دفاع مقدس شناخته شد.
• در بهمن سال 1383 نشان ملی ایثار توسط رئیس‌جمهور ایران به نوری اعطا شد. سال 83 اولین دوره‌ای بود که این نشان به شکل رسمی و در قالب مراسم «کنگره ملی تجلیل از ایثارگران» به افرادی تعلق گرفت.
• در هجدهم اسفندماه 1392 هفت نهال کاج با هدف پاسداشت و گرامیداشت هفت هنرمند فرهیخته منطقه هفت تهران در بوستان اندیشه کاشته شد. یکی از این هنرمندان حسین نوری بود. از دیگر افراد می‌توان به داریوش ارجمند و محمد متوسلانی اشاره کرد همچنان که در یادمان‌های گذشته به نام و یاد داود رشیدی، رضا کیانیان و محمد نوری نهال‌هایی کاشته شده بود.

درخت کاج جلوی کادر در سال 92 به گرامیداشت حسین نوری در بوستان اندیشه تهران در باغچه سروستان کاشته شد.
در نظر دیگران
• محمود فرشچیان در سال 1384 پس از دیدن آثار نوری در یادداشتی آورده‌است: آقای حسین نوری، در مقابل عظمت روح تو ای هنرمند عزیز، با تمام وجود سر تعظیم فرود می‌آورم.
• لیندا سارتر، نویسنده آمریکایی و فعال صلح در کتاب خود با عنوان «تبدیل ترس به قدرت؛ سفر یک زن در رویارویی با جنگ علیه تروریسم» که به روایت مشاهدات او از کشورهای خاور میانه می‌پردازد به ملاقاتی اتفاقی با حسین نوری و نادیا مفتونی اشاره می‌کند: «هنگامی که از موزه هنرهای معاصر تهران بازدید می‌کردیم من و همراهم با مردی که بر ویلچر نشسته بود و نامش حسین نوری بود و همسرش نادیا مفتونی ملاقات کردیم که هر دو هنرمند هستند. … نوری در زمان شاه شکنجه شده و از آن پس نتوانسته از دو دست و دو پایش استفاده کند. … او در واقع هنگامی که در هنرستان تحصیل می‌کرده به خاطر نگارش یک نمایشنامه درباره حقوق بشر، توسط ساواک دستگیر و شکنجه شده‌است. وی همچنین دو برادرش را در جنگ ایران و عراق از دست داده که شهید به‌شمار می‌آیند. اکنون که نمی‌تواند از دست‌هایش استفاده کند با گرفتن قلم به دندان‌هایش نقاشی می‌کشد. چند سال قبل زمانی که در سریلانکا بودم شنیدم که یک دانمارکی کاریکاتورهایی سیاسی کشیده که نسبت به مسلمانان بسیار توهین‌آمیز بوده‌است. در آن زمان ایرانیان روبروی سفارت دانمارک تجمع کردند. نوری بر روی ویلچرش و با قلم‌مو و تابلویش به روبروی تجمع آمد. سپس به تکمیل تابلویی که چهره زیبایی از مریم، مادر مسیحیان، ارائه می‌داد پرداخت. او روح این اثر را به دانمارک تقدیم کرد تا احترام به همه مردم و همه ادیان را نمایش دهد.» در ادامه سارتُر با اشاره به پیشینه نوری می‌گوید: «علیرغم این دلایل منطقی برای نفرت داشتن از آمریکا، نوری و نادیا مجموعه کارت‌پستالی از نقاشی‌هایشان را به ما هدیه دادند و از ما خواستند به مردم آمریکا بگوییم که ایشان ما را دوست دارند.
در رسانه‌ها
• محمدعلی سجادی مستندی با عنوان «در مسلخ عشق» درباره زندگی و آثار حسین نوری کارگردانی کرده‌است. فیلمبرداری این مستند را حسین جعفریان انجام داده‌است.
• احمد جان‌میرزایی در سال 1367 و در زمان سکونت نوری در تربت جام مستند «غزل» را درباره زندگی هنری او و آشنایی‌اش با دکتر مفتونی کارگردانی کرده‌است.
• سهیل کریمی ذیل مجموعه «سرآمدان» مستندی درباره بُعد ایثار در زندگی نوری تولید کرده‌است.
• پناه‌برخدا رضایی مستندی تحت عنوان «فصلِ وصل» درباره شخصیت حسین نوری و سبک نقاشی او ساخته‌است. در این مستند روایتی عاشقانه و عارفانه از زندگی هنری نقاش و نگاهی هستی‌شناسانه به نقاشی‌ها و آثار او مطرح می‌شود. پدرام اکبری در شهریور 88 و در جلسه‌ای که به نمایش این اثر در خانه هنرمندان ایران اختصاص یافته بود گفته‌است: «به نظرم اوج دراماتیک فیلم زمانی است که بچه‌های معصوم خارجی ایستاده‌اند و منتظرند ببینند تابلو چگونه نقاشی شده که در نهایت همه بچه‌ها متعجب می‌شوند.
• میلاد مهدوی مستندی را با محوریت نادیا مفتونی تحت مجموعه «خانمی که شما باشی» کارگردانی کرده که تا حدود زیادی به شخصیت نوری نیز می‌پردازد. این مستند توسط آزاده نامداری روایت می‌شود.
______________________________________________________________________
در ادامه گزارشی از آنچه در این وبینار گذشت، خواهد آمد. شایان ذکر است این برنامه با استقبال بسیار خوب مخاطبان مواجه گردید و حدود دو هزار و اندی مخاطب، برنامه را از طریق آپارات دنبال نمودند. در ضمن لینک آفلاین این برنامه بدین آدرس در دسترس است:
 
https://meeting.alzahra.ac.ir/l1vcodvjk0jc
خانم دکتر ملکی کارشناس مجری برنامه هدف از اجرای این برنامه را فراتر از قالب‌های کلیشه‌ای مرسوم به ارائه مدلی موفق از سبک زندگی دانست و بیان نمود: در این زندگی زوجین عمیقا از احساس خوشبختی در لذت هستند و یک بانوی نخبه در عین حال که توانسته در مسائل علمی موفق عمل کند و بدرخشد، در زندگی خصوصی علی رغم مشکلات خاص توانسته خانواده‌ای موفق داشته باشد و فرزندان خوب و موفقی را تربیت کند. با توجه به اینکه امروزه برگزاری این قبیل برنامه‌ها برای زنان شاغل چه در دانشگاه و چه در سطح جامعه نیاز است. مجری برنامه از میهمان سوال کرد: شما چطور توانسته‌اید جمع بین این مسائل را داشته باشید و مدیریت زمان در زندگی شما به چه شکل بوده است؟ نکته دیگری که خانم دکتر ملکی از میهمانان برنامه سوال کرد این بود که زنان ذاتا با توجه به روح لطیف و عواطف زنانه خود می‌توانند عاشق باشند و این قدری به هنر مرد برمی‌گردد که چگونه در این مورد رفتار کند و سوال این است که همسر شما چطور توانسته‌ است در این مورد موفق عمل کنند؟
(از آنجا که خانم دکتر مفتونی و آقای نوری به صورت اشتراکی و با هم سوالات پاسخ می‌دادند و بحث را با هم تکمیل می‌کردند پاسخ‌ها به طور کلی و با هم ذکر شده است)
به روایت خانم دکتر مفتونی اولا دو عنصر مهم در زندگی این زوجین که شاید عامل اصلی این عشق ماندگار است ابراز محبت و علاقه و در عین حال احترام مرد خانواده به همسر است که در همه این سال‌ها نه تنها کم نشده بلکه بیشتر هم شده است. و در این باره برخی از جزئیات هم اشاره شد مثلا در هنگام صدا زدن همدیگر و ... این مسئله رعایت می‌شود و در واقع روح کلی حاکم بر این زندگی از این دو عنصر مهم متاثر است.
آقای نوری هم به این مطلب اشاره کرد که همه زنان واجد این ویژگی‌ها نیستند و در واقع اگر زنان به والایی گوهرهای درونی خود پی برده باشند آنگاه احساس ارزشمندی خواهند داشت و دیگر نیاز ندارند مثل فمنیست‌ها از هویت واقعی زنانه خود خارج شوند و بدنبال ارزشمندی خارج از درون خود بگردند.
در مورد مدیریت زمان خانم مفتونی با اشاره به این مطلب که همیشه به استفاده بهینه از زمان معتقد هست و حتی در زمان کرونا هم نسبت به انجام وظایف خود در دانشکده تلاش کرده که اندکی از وظایف خود کوتاهی نکند. و همیشه منزل در نزدیک دانشکده بوده است و این در صرفه جویی وقت موثر است. راه حل مهم در این مورد را برنامه ریزی منظم و قابل اجرا دانست. در مورد فرزندان‌شان هم توضیح داد که دو پسر دارند که یکی از آنان دکترای سینما دارد و در این زمینه فعال است و دیگری در دکترای اقتصاد در خارج از کشور تحصیل می‌کند.
در ادامه فیلمی کوتاه در مورد فعالیت‌های علمی خانم دکتر مفتونی پخش شد. پس از آن مجری برنامه در خصوص این فعالیتهای ایشان در عرصه بین المللی سوال کرد.
خانم مفتونی در این‌باره گفت: برنامه‌های متعددی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران با اساتید بین المللی داشته و نام برخی اساتید که برنامه مشترک داشته‌اند را ذکر کرد و افزود در حال حاضر نیز با دانشگاه ییل همکاری پژوهشی دارد. آقای نوری نیز به نمایشگاه‌های متعددی که در سراسر دنیا داشته است اشاره و بیان نمود که نمایشگاه‌ها حاصل کار مشترکشان بوده است.
در ادامه مجری برنامه در مورد سبک خاص هنری ایشان سوال کرد که آقای نوری از سبک خود با عنوان بازتاب نام برد و در مورد آن توضیح داد به اعتقاد او «هنر بازتاب ظاهر و باطن است و ظاهر و باطن بازتاب اول و آخر، و هستی چیزی نیست جز اول و آخر و ظاهر و باطن. … آثار من هم بازتابی از هستی است.
در ادامه فیلم کوتاهی در مورد یکی از آثار هنری آقای نوری با موضوع حضرت مریم و ماجرای کلیسای نتردام پخش شد و آقای نوری در مورد این اثر هنری توضیح داد.
سپس مجری برنامه از خانم مفتونی در مورد عامل اصلی موفقیت‌های وی سوال کرد که خانم دکتر مفتونی در پاسخ گفت: عامل اصلی همه موفقیت‌ها را از برکت عشق به آقای نوری می داند و اینکه در سبک زندگی خود دنبال تجملات و .. نبوده و ساده زیستی را سرلوحه خود قرار داده است. به گونه‌ای که این امر مهم در همان ابتدای ازدواج هم خود را نشان داده و مهریه خانم دکتر مفتونی فقط یک مهر کربلاست و حتی علی رغم اصرار خانواده آقای نوری بر قرار دادن چیزهای دیگری برای مهریه وی نپذیرفته و علی رغم اختلاف سنی که داشتند توانسته‌اند با مدیریت عالی این زندگی به گونه‌ای تدبیر کنند که افراد خانواده احساس خوشبختی کنند و حتی زمانی که لازم بوده در یکی از شهرستان‌ها به همراه همسر و بخاطر شرایط ایشان اقامت داشته‌ و هم اکنون نیز هر جا که ایشان باشند من هستم. به عبارت دیگر رعایت شرایط همسر اولویت اول زندگی من است. و هر چه دارم از برکت این عشق است.
در پایان برنامه هم به مناسبت روز ازدواج شعری که در زمان خواستگاری بین این زوج عاشق و موفق سروده شده بود توسط میهمانان برنامه خوانده شد.
نوری: زورق مضروب جسمم بسته جان شما\
مفتونی: بادبان جان من برپا به ایمان شما\
نوری: همسفر با من چرایید اندرین دریای درد؟ \
مفتونی: درد شعر عاشقان و عشق درمان شما\
نوری: صد بلا باشد در این ره باز تردیدی کنید… \
مفتونی: کربلا مَهرم بود، هستم به پیمان شما (اشاره به مَهریه مفتونی که یک مُهر کربلا است)\ نوری: گر برد موج فنا بی‌رحم در گردابتان؟... \
مفتونی: در فنای فی‌الله‌ام دامانِ رحمان شما\
نوری: چون هنرمندم شریکم گشته‌ای در این مسیر؟ \
مفتونی: از میان صد هنر احسن به ایمان شما\
نوری: از کجا دانید خواهان چه هستم در نهان؟ \
مفتونی: آنکه گوید راز من گوید ز پنهان شما.
     
Date:
1400/04/23
Review:
82
Source:
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
آدرس پست الکترونیکی شما
شماره تلفن:
توضیحات
خواندن کد امنیتی تغییر کد امنیتی
کد امنیت
دانشگاه الزهرا
 تهران،خیابان ونک،ده ونک ، دانشگاه الزهرا(س)،ساختمان خوارزمی، طبقه ششم، پژوهشکده زنان کدپستی : 1993893973
تلفن : 982188058926+ , 982188049809+ فاکس : 982188067895+
 WRC[at]alzahra.ac.ir
تمامي حقوق سايت براي دانشگاه الزهرا ( س ) محفوظ است.